حالا وقت آن را رسیده که با تمام دلهره ها..! دیوانگی ام را شروع کنم..! تا دیر تر نشود..! تا زمانی به کاش و حسرت تبدیل نشود..! نباید از من! یک {من} ساخته شود پر از خنده های تصنعی..! یک {من} بی تفاوت و سرد.. یک {من} خسته..!

برای ساخت این روزهایی که قرار است بیاید کلی برنامه میریزم..! ولی میترسم یا گمشان کنم..یا یادم برود..! اما همین ترس..! همین تلقین است که مانع پیشرفت و باعث پسرفت من شد..! از این پس من ! همان خواهم شد که همیشه میخواستم باشم..!