چرا موقع دیدن عکس سکوت می کنیم؟ چرا همیشه ، لحظه دیدن عکس ها ساکت ایم؟

آیا این دو ، عکس و سکوت، مکمل هم هستند؟

آیا ما با دیدن عکس ها آن ها را می خوانیم؟

و یا درعکس صدایی هست که ما را مجبور به شنیدن و یا وادار به سکوت می کند؟

لذتی که حرفش بود | پیمان هوشمند زاده | نشرچشمه

+ عکس های به وقت ِ گریه رو ثبت میکنم! تا وقتی میبینم یادم نره برای چی ، یا کی ، اشک ریختم !!؟

و حالا چه نقش و یا ارزشی برام دارند

.راستش خیلی از آدمها و اتفاقات رو هم لابه لای این اشک ها و هق هق ها ، دفن میکنم و میسپارمشون به همین قطره ها!

+ حال ِ من خوب است.اینجا گل نگار حق دارد صندوقچه نوشته هایش از حال دگرگونش باشد..تا یادش بماند!